تداعی

1

تداعی � یاد آور�
از هرچه تداعی ، غزل ِ ناب ، چشیدیم
تنهایی خود را به رُخ ِ خویش ، کشیدیم

شیدایی ما را چو به تاراج ، سپردند
پیش از همه ، خود عاشقی خویش خریدیم

غیر از تو اگر شاخهً احساس ، گلی داد
شبنم شده ، از دفتر ِ گلهاش ، چکیدیم

در باغ ِ جهان ، جلوه ً گلزار فراهم
ما غیر ِ تو گل از هوس ِ باغ ، نچیدیم

هر در که گشودیم ، به راه ِ تو در آمد
هر ره که سپردیم ، به آن خانه رسیدیم

با یاد ِ تو در مکتب ِ عشاق ، نشستیم
بی شوق ِ تو از هرچه تمناست ، بریدیم

بر سیم ِ سُخن ، زیر و بم ِ هرچه ترانه
سُر نای ِ هواخواهی ِ دلدار ، دمیدیم

هر محفلی از ساقی و ساغر ، خبری بود
غوغای ِ تو را ، با دف و تنبور شنیدیم

با شعر ِ تو زیبا شده ، این دفتر تک برگ
زین قافیه ، تنها غزل ِ دوست گزیدیم

جانمایهً شعر ترم ، از شوق ِ تو سرشار
آرایهً احساس ِ تو ، در غیر ، ندیدیم

ما را ، پر ِ پرواز ندادند و دریغا
یک عمر ، فقط در قفس ِ خویش پریدیم

آسمان ِ آبی ِ شعر
۱۳۸۵ ٍ